Een nieuwe weg ingeslagen.

Ik ben dit seizoen weer opnieuw op naailes gegaan. Ik heb de afgelopen 10 jaren heel veel voor Pelle genaaid, met veel plezier. Maar dat tijd dat ik al mijn creativiteit kwijt kon in het maken van T-shirts, truien en broeken voor hem is een beetje voorbij. Ik wil mijn horizon wat gaan verbreden en ik wil ook graag meer kleren voor mezelf. Ik wil meer technieken leren (steekzakken, paspelzakken, polosluiting)  maar vooral ook wil ik graag leren hoe ik de patronen van bijvoorbeeld de Knip en de Ottobre zo aan kan passen dat ze mij goed zitten. Want dat was in het verleden altijd een struikelblok. Behalve een paar rokjes lukte het me nooit goed om iets moois te maken.


Het is ook een mooie gelegenheid om dit blog weer wat nieuw leven in te blazen. Wat vaker een berichtje, wat vaker foto's van de dingen die ik aan het maken ben. Geen gelikte eindproducten maar vooral verslag over hoe ik met vallen en opstaan verder ga op weg naar de ideale garderobe, geheel op maat (ja, ja).

Ik ben begonnen met een eenvoudige tricot jurk.Mooi op het plaatje in de Knip maar om mijn lijf een soort kruising tussen positiejurk en iets uit de kast van mijn oma. Ik zal er later wat meer over bloggen. Want nu hij klaarligt voor een pas / verandersessie bij de naaijuf dacht ik even snel een fleecetrui te naaien met een supersimpel patroon van Farbenmix dat ik ooit heb gekocht.

Geschikt voor een roze fleece van een winkel in Aken, waar we vorige zomer waren. (Oh! die stoffenwinkels in Duitsland!!). En dan de binnenkant als buitenkant, want die vind ik mooier.
Als extra accent heb ik op het voorpand een ster geappliceerd. Dis is prachtig geworden, als zeg ik het zelf.

Maar de trui: te klein en met een hele rare deuk in de rug. Wat ik afgelopen zomer ook had met een T-shirt van de Knip. Ik zal mijn echtgenoot binnenkort vragen om een foto te maken, dan hebben jullie een indruk. Nou ja, wel leerzaam en mooi om op les te leren hoe ik dat rugpand moet veranderen. Ik verknip hem weer en dan wordt het iets moois voor Pelle. En heb ik gelukkig nog genoeg stof om het weer opnieuw te proberen. Een maat groter en korter. En nu maar duimen dat een nieuwe applicatie weer zo mooi wordt.

A little fox.

(Dutch version is below/ Nederlands stukje is hieronder)

This is a present I made for a babyboy, a few weeks ago.
As I did not have much time, I searched for a very simple pattern and found it in an old Ottobre (from 2005). The applique was inspired by a fox I saw on a German blog.
The sweater is made from soft French Terry, the applique from velour.

 

Making the sweater really inspired me to spent more time sewing again. So I started making stuff for Pelle again. Keep in touch, you'll see more the following weeks.

 

=================================================================

Dit is een kraamcadeautje dat ik in december heb gemaakt van groene frotté. Ik zag het vosje op een Duits blog en heb het van velours nagemaakt, met ogen van vilt. Het patroon op zich is heel eenvoudig (uit een oude Ottobre), want meer dan de applicatie had het truitje niet nodig, vond ik. Ik ben ook heel tevreden over de boordjes. Het heeft lang geduurd voordat ik dat een beetje onder de knie had, maar nu zien ze er altijd goed uit, mooi gelijkmatig en strak, zonder dat de andere stof gaat rimpelen. De vruchten van alle T-shirts die ik heb genaaid.

Het truitje heeft me geïnspireerd om na een lange tijd weer kleren voor Pelle te naaien.

Ik ben nu aan het experimenteren met verschillende patronen, om te kijken welke het beste past bij Pelle's lijf en de stoffen die ik nog heb liggen. Daarover de komende tijd meer.

 

Snake T

snake T, front., a photo by oddwise on Flickr.

Inspired by a card game my son likes to play, I made him a T with a snake, using a quilting fabric from my mom.

snake T, back., a photo by oddwise on Flickr.

close-up., a photo by oddwise on Flickr.

The snake close by. The tongue is from felt. I hope that won't shrink in the laundry. Eyes are from felt, too. I did not use a pattern for the snake, just draw it free-hand and used Vlies-o-fix, a stabilizer with glue on both sides.

For my little wizard

For my little wizard
Originally uploaded by oddwise

To stimulate pretend-play for Pelle, I sewed him a wizard's cloak. I used pattern # 30 of the 4/2004 issue of Ottobre and added a collar with velcro (the original pattern calls for a satin biasbinding to use for closing, but my boy can't do laces yet, so I though this would be a better solution).
It's made from a cheap black kind of velour and a golden lining. I appliqued the stars with the fabric of the lining and added a fancy trim on the collar.

For my little wizard
Originally uploaded by oddwise

Daar heb je Flipper

It’s hard for me to do something quick. Not in general (I can make rapid decisions and never doubt very much) but I discovered something new about myself: when it comes down to sewing, the perfectionist in me is arising. I’m watching her with amazement, because the last thing I would say about myself is that I’m a perfectionist. No, I’m the mellow type of person who doesn’t fret or fuss. Who goes trough life smoothly and easy-going. Not when it comes down to sewing though. It has to be neat and good-looking. With a good finish and a professional outlook. The downside of this is that I am not quick while I like to do so much. All my fabrics say: “choose me!” but I can’t grand their wishes.
Yesterday evening though I stepped out the box and did something quick: an appliqué on a ready-bought T for Pelle. I cut out some fabric, draw the dolphin from one of the Ottobre magazines on it, ironed it on, sewed the contour and voilà: a pimped up top to match a short I made him. Finally some instant gratification. And I like it.